realizacja Marta Magryś / PAFT
muzyka – zespół Pornohagen

Muzyka elektroniczna, począwszy od tej z wykorzystaniem żywych instrumentów, kończąc na ciężkich setach drum’n'base, była niezwykłą ucztą dźwięków. PLASTIKMAN, Laurent garnier Live, Simian Mobile Disco, Hadouken!, Way Out West Sound System, Four Tet, Ellen Alien, Spor czy Xilent to tylko kilka osobistości, które zaczarowały publikę. A ta zjechała z wielu miejsc- nie tylko z Polski, ale i Europy Wschodniej, Czech, Węgier, Hiszpanii, Stanów Zjednoczonych czy Holandii. „Tu nie chodzi o to, że wytworzyliśmy ideę, że przyjechaliśmy, aby zawojować świat, nie. Przyjechaliśmy na dobrą bibę, nic więcej.” – wypowiadali się fani pokazując białe opaski Audioriver, kiedy przeprowadzaliśmy wywiady, łącząc pracę tak naprawdę z miłą rozmową.

W Audioriver nie można wpisać stereotypu białych rękawiczek i gwizdków tak bardzo znanych przy bitach tego typu muzyki. Pojawiały się inicjatywy wynikające nie tylko od samych organizatorów, ale też od uczestników festiwalu. Po raz drugi wystartował happening Audiobańka z inicjatywy grupy osób, dmuchających w niebo bańki mydlane.
„Tu jest tak fajnie, że chyba nawet nie potrzebujemy muzyki i plaży nad Wisłą”, powiedziała nam jedna z kobiet. Prawda jest taka, że cały Płock tętnił Audioriver.
Nikogo nie odstraszyły codzienne wyładowania atmosferyczne, stały się jakby dodatkowymi efektami świetlnymi nad festiwalowiczami odzianymi w płaszcze przeciwdeszczowe i kolorowe kalosze, które wydawały się robić furorę w mokrym piasku.
A Płocczanie? Pomimo protestów z ubiegłego roku z serdecznością przyjęli spragnionych muzyki i wrażeń ludzi. Kawiarnie i restauracje stanęły na wysokości zadania i otwarte były dwadzieścia cztery godziny na dobę. Trudno się temu dziwić, skoro wspiąwszy się po schodach na skarpę nadwiślańską, a był to niemały wyczyn, po całonocnych tańcach, chwilę później dj’e zabawiali publiczność na scenie na Starym Rynku. „Niech się młodzież bawi!” – powiedziała nam mieszkanka Płocka – „Raz w roku trzeba!”.

Marta Magryś

Kontrowersyjnym wyzwaniem jest zaprosić persony związane z mediami i umieć spojrzeć prawdzie prosto w oczy. Nie po raz pierwszy na XVI Przystanku Woodstock poruszono problem mediów publicznych. „Zawróciliśmy Wisłę” powiedział Owsiak, a publiczna telewizja nie raczyła zaszczycić nas swoją obecnością. „Dysponujemy wozami HD, w dobie kryzysu zdajemy sobie sprawy z deficytu finansowego TVP. Dlatego zaproponowaliśmy, za zgodą artystów transmisję co najmniej dwóch koncertów- Nigela Kennedy’ego i Leszka Możdżera. Nie dostaliśmy żadnej odpowiedzi.” Nie tylko Owsiak zwrócił na ten problem uwagę. Wczoraj z Dużej Sceny temat podjął Krzysztof Materna. Dziś w trakcie konferencji także Marek Niedźwiecki. Temat ten należałoby pozostawić chyba bez komentarza.

W półmilionowym Woodstockowym mieście żyje prawdziwa Polska. Jedynie co czwarty Woodstockowicz jest zadowolony z naszej demokracji- jak wynika z przeprowadzonej ankiety. Tylko tutaj skinhead pomoże punkowi. Tutaj żyje się w kurzu i pocie jak w krainie mlekiem i miodem płynącej.

„Owsiak na prezydenta!”, okrzyknął reżyser Andrzej Wajda zaszczycony zaproszeniem organizatora. „Ale Owsiak nigdy tego nie chciał”, podsumował. Szkoda…

Woodstock 2010 – więcej nowości, więcej ulepszeń dla uczestników, więcej decybeli, większe pola namiotowe. Organizatorzy spodziewają się półmilionowego tłumu fanów muzyki. (MM)

Kostrzyn nad Odrą

tekst Marta Magryś
fot. Sławomir Kowalewski / PAFT

Reklama

Szwadrony policji w korytarzach wrocławskiego Dworca Głównego. Przyodzianej, przygotowanej na bezprawne działania Woodstockowiczów, spragnionych celu swojej podróży – niemal zdesperowanych.

Zaczęło się. Raz, dwa, trzy, cztery, dziesięć…Piramida od szyn po dach. Ktoś krzyknął: „Będzie powtórka z Love Parade!”. ChWDP…Chmielonym Woodstockowiczom Dostawiono Pociąg. Ściślej – wagon. Spokojnie piramida rozlała się drzwiami i oknami.

Ruszyła maszyna po szynach… Jedziemy. Nie siedzimy. Jedziemy po osiemdziesięciu minutach przyglądania się falującej folii między przęsłami remontowanego dworca. W hałasie zapowiadającym zakurzony Kostrzyn, Küsrtin–Kietz. Do celu, desperaci!

tekst Marta Magryś

fot. Slawomir Kowalewski / PAF Terytorium

Ostatnio odwiedził mnie konsultant ślubny, który chciał postawić swój serwis www, żeby promować swoje usługi wśród nieswoich znajomych, ale wśród nieznajomych. Poradziłem mu żeby wybrał się do najbliższego centrum handlowego – nie wiedzieć dlaczego.

Zgoda jest najważniejsza – na przykładzie Poznań – Kraków

kropka. nad i

Wilków, Gmina Wilków woj lubelskie po powodzi fot. Tomasz Sieracki / PAFT

.

Cmentarz w miejscowości Wilków po powodzi fot. Tomasz Sieracki / PAFT

.

Odwiedził też Państwa Puzon, którym woda zabrała właściwie wszystko. Osoby związane z PAFT postanowiły zorganizować pomoc dla tej właśnie rodziny.

Gmina Wilków. Dom i gospodarstwo państwa Puzon po powodzi fot. Tomasz Sieracki / PAFT

fot. Tomasz Koryl / PAFT

Budynki mieszkalne i biurowe na ul. Szyperskiej położone są w pobliżu starego portu rzecznego. Stan wału jest monitorowany 24h. Sad Rejonowy zdecydował o wyniesieniu akt. Wprowadzono także BEZWZGLĘDNY zakaz wstępu na promenadę.

fot. Tomasz Koryl / PAFT

Więcej zdjęć z rejonu – Poznań Szyperska

Kalisz 20.05.2010r. Kalisz osiedle Rajskow zagrożone przez rzekę , n/z prezydent miasta Kalisz uspokaja mieszkańców. Fot. Damian Bilski / PAFT

Straż pożarna przygotowuje Warszawe na nadejscie wysokiej fali na Wisle. Strazacy ukladaja worki z piaskiem. fot. Adam Stepien / PAFT

zacząłem się zastanawiać, gdzie jest wojsko? Oprócz przyjmowania nominacji przydało by się jakieś działanie. A tu głównie mieszkańcy, wolontariusze, straż pożarna.

Uroczystosc powolania Dowodcow Sil Zbrojnych w Belwederze. fot. Mateusz Wysokinski / PAFT

Podobno po zmianach i zastąpieniu służby poborowej wojskiem zawodowym nie ma prostych możliwości skorzystania z zasobów wojska. Jakaś dziwna sprawa – warta głębszego rozważenia

Powódź w Polsce – a gdzie jest wojsko?